تظاهر اصلی اختلال شخصیت وسواسی جبری، اشتغال ذهنی با نظم و ترتیب، کمال طلبی و کنترل ذهنی بین فردی است که به بهای از دست دادن انعطاف پذیری، سعه ی صدر و کارایی بین فردی تمام می شود. علی رغم این که در راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، ویراست پنجم، دو اختلال شخصیت وسواسی جبری و اختلال وسواسی جبری در دو طبقه مجزا طبقه بندی شده اند، برخی محققان معتقدند رویکردهای پیوستاری، مفهوم پردازی دقیق تری از دو اختلال دارند. هدف از مطالعه حاضر بررسی رابطه اختصاصی بین اختلال وسواسی جبری و اختلال شخصیت وسواسی جبری بر اساس زیرگروه های اختلال وسواسی جبری بود. برای این منظور، طی یک پژوهش توصیفی از نوع همبستگی، ابتدا 400 نفر از دانشجویان دختر دانشگاه های تهران از نظر وسواس و علایم شخصیت وسواسی جبری مورد آزمون قرار گرفتند. در مرحله ی دوم، 57 نفر فرد مبتلا به اختلال وسواس اجباری به عنوان گروه نمونه انتخاب شدند. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد، فقط بین زیرگروه «وسواس تردید» مقیاس اختلال وسواسی جبری و اختلال شخصیت وسواسی جبری در سطح رابطه ی معنادار وجود دارد. نتایج حاکی از عدم ارتباط اختصاصی بین اختلال شخصیت وسواسی جبری و اختلال وسواسی جبری است. هر چند تلویحات تحقیقاتی و نظری زیادی در مورد رابطه میان دو اختلال وجود دارد که نیازمند توجه ویژه ای است.